Nieuwsbrief



Lokale, verse en gezonde groenten

bij jou op de markt en in je groentepakket!

Pakketbrief 19 april


Dag biogroentenboeferkes!

Eén zwaluw maakt de lente nog niet. Mààr deze week zag ik voor de eerste keer dit jaar verschillende zwaluwen spelen in de lucht. De lente doet alle leven, mens dier en plant, herleven. Energie begint terug te stromen. Alle leven geniet zalig van de zon.

Een paar lentedagen maken de tomaten of de bloemkolen nog niet. Mààr de tomatenplanten werden deze week wel geplant in onze tunnelserres en de tweede serie bloemkolen in open lucht was ook al aan de beurt. Zonnige lente wordt automatisch  gevolgd door kortere rokjes, fanatieke schoonmaakbeurten, energieke plannen en uitstapjes én ook door de zin in slaatjes. Ideaal zou ik zo zeggen, want het is inderdaad de moment om te smullen van radijsjes, sla en ander rauw lekkers.

Sla en tomaat worden zo vaak samen geserveerd, dat een mens al eens zou vergeten dat het helemaal nog geen tomatentijd is! Een tomaat is een vrucht. Net zoals een pruimenboom nu volop zijn energie uit de zon en uit de aarde omzet in lekkere pruimen, hebben onze lieve tomatenplantjes nog even tijd nodig voordat ze hun pronkjuwelen kunnen laten groeien. Eerst worden ze krachtige planten en groeien ze de komende weken aan een ontzettend hoog tempo de lucht in. Ze klimmen en klimmen maar,  op zoek naar de zon. Ze groeien ook in de andere richting, niet met hun stengels, maar met hun wortels naar de kern van de aarde. Zo kunnen ze water opzuigen uit de bodem. Heel dit proces is niet zo in een weekje voltooid, vandaar mijn uitspraak dat een paar lentedagen de tomaten nog niet maken. We proberen onze tomatenplanten wel zo veel mogelijk te helpen om zo snel mogelijk tomaatjes te produceren. We hebben ze voorgezaaid in bakjes in onze living, lekker warm bij de stoof. En nu vertoeven ze in onze plastic tunnels. Er is daar jammer genoeg voor hen geen stoof aanwezig, dus nu zijn ze verder afhankelijk van de warmte van de zon die door het plastic schijnt.

Correctie, eigenlijk staat er wel een heteluchtblazer in onze 2 serres, want de tomaten die kunnen echt niet tegen de vorst, en afgelopen dagen was er toch af en toe wat nachtvorst. Dan leggen we een vliesdoek op onze tomaten, alsook de courgetten en de aardbeien. Het doekje houdt wat koude tegen, maar soms is dat niet genoeg en dan zetten we de blazer aan om wat bij te verwarmen. We doen dit enkel om de vorst tegen te houden, en niet om hun groei te versnellen zoals tuinders die in glazen serres kweken dat doen. De blazers zijn eigenlijk onze verwarmtoestellen voor op de markt. Deze gebruiken we ook om ons kraam vorstvrij te houden, zodat onder meer het witloof, de bananen en onze handen niet bevriezen.

Ik ben zeker geen pleiter voor verwarmde serres,  maar dit verhaal moet toch wat genuanceerd worden. In de gangbare teelt heb je bijna het jaar rond tomaten en aardbeien uit verwarmde en verlichte serres. Zo fijn vinden de planten dit niet, dus echt gezonde vitale planten kun je dit niet noemen. De ziektedruk stijgt dan ook, maar de boer wil productie! In bio mag er geen ‘kunstmatige zon’ bijgegeven worden, en hoewel de boer de productie ook stuurt met bv. Verwarming, toch moet hij de grenzen van de natuur meer respecteren. De plant dwingt hem om haar grenzen te respecteren! Plant de boer té vroeg op het jaar, dan zal de plant daar met tegenzin staan. En wie iets doet tegen zijn goesting en gestresseerd is omdat hij opgejaagd wordt, heeft nu eenmaal meer kans om ziek te worden. ‘T lijkt allemaal zo complex, maar eigenlijk is het simpel. Je mag als bioboer een klein beetje valsspelen en wat hulpmiddeltjes gebruiken, maar we blijven ondergeschikt aan de wetten van de natuur!

In een gangbare serre is bijna alles toegelaten: moeder natuur wordt volledig buiten spel gezet.  Er wordt zelfs niet in de volle aarde geteeld maar in bakken in de lucht. Een hedendaagse modern glastuinbouwbedrijf zou even goed in een industriezone kunnen gebouwd worden. De bodem wordt volledig afgedekt, zodat geen kruidje kan groeien of geen ziekte kiempje kan ontsnappen. Mocht beton niet zo ‘duur’ zijn, zou de ganse serre gewoon gebetonneerd worden, omdat dat proper en makkelijk werkt.

Waarom er dan toch ook iets te zeggen is voor verwarmde glazen serres? De glastuinder die nu reeds kan beginnen tomaten te verkopen, en diezelfde plant veel meer en langer laten produceren, die doet dit vooral uit economisch belang. Niet dat hij daardoor wél tonnen geld verdient, maar doordat de prijs die hij krijgt voor zijn kastomaten in volle zomer zo laag is, is het verhogen van de opbrengst de enige uitweg die men ziet.
Een product uit een verwarmde serre kan dus toch een duurzame keuze zijn. Het kan ecologisch duurzaam zijn als de opbrengst heel hoog is en het energieverbruik laag. Een tomatenplant, bio of niet, gekweekt in een verwarmde glazen serre met een warmtepomp geeft echt héél veel meer kilo’s tomaten, dan die van ons in onze tunnels.  ‘T is allemaal een beetje afhankelijk vanuit welk perspectief je het bekijkt hé! Pff, help!!!Wat nu?

Om uit dit hele systeempje te komen, moet je volgens ons out of the box denken, en kiezen voor een echt duurzame oplossing.  De prijs van het product niet laten afhangen van de markteconomie, maar van de werkelijke kost voor de boer. De productie van het product niet laten afhangen van de vraag van de markt, maar van de wetten van moeder natuur.  Zowel boer als consument moeten dus koppiger worden, en voet bij stuk houden. De boeren moeten niet gewoon vragen om een eerlijke prijs, maar zouden die moeten eisen. De consumenten zouden allemaal moeten gaan voor lokaal en duurzaam geteelde seizoensgroenten. Wij voeren deze strijd, en jullie zijn onze medestrijders! Go Go groentepakketten!!

Groetjes

Christel

Pakketbrief 12 april

Dag iedereen

Deze week is de pakketbrief een post van Positivo Ofnie, een blog  geschreven door Sandra Rogiers, een supertrouwe en lieve klante van ons! Ik vond het zo tof, dat ik het graag wou delen met jullie! Jullie mogen haar blog gerust liken en volgen!! Op de moment van het jaar is er zowel fris lentegroen, als nog bewaarde wintervoorraad. Een laatste keer aardpeer in het pakket, en voor de rest veel fris groen. Je kan een eenvoudig pureetje maken (met dubbel zo veel aardpeer als aardappelen), of je kan ook eens het receptje proberen. De aardpeer hoef je niet te schillen, enkel goed proper schrobben.
Groetjes Christel


LAST VAN MIJN HORMONEN

Ik heb er nu al drie maanden op gelet. Tijdens “die” tijd van de maand ben ik moeër. Deze keer was het nog erger dan de vorige twee keren. En dat heb ik aan mezelf te danken.

In de dagen ervoor verander ik namelijk vaak in een vraatzuchtig monster. Mijn vreetbuien beperken zich dan gelukkig meestal tot drie tot vijf keer per dag een goeie volle maaltijd en tussenin veel fruit, vers of gedroogd, noten en zelfgemaakte tussendoortjes.

Deze keer niet. Ik had echt een ònweerstaanbare drang naar chocolade (melk en wit!), allerlei koeken en nog andere brol. Ik kon er gewoon geen nee tegen zeggen. Foei, foei, foei.

Begrijp me niet verkeerd, aanvullend op een gezonde leefstijl vind ik dat af en toe eens zondigen niet veel kwaad kan, maar het was erover.

Het hielp niet dat we door omstandigheden niet op de markt geraakt waren om onze frigo bomvol lekkere biogroenten en -fruit te proppen. Ik besloot dan maar naar de supermarkt te gaan om groenten en fruit.

Mààr…

Voor mij zijn er twee gevaarlijke momenten om boodschappen te doen. (Allee, qua allerlei “vergif” in mijn winkelkar gooien, niet dat er tussen elf en twaalf of zo plots tarantula’s en schorpioenen uit de winkelrekken komen gesprongen.)

Als ik al meer dan twee uur niets gegeten heb en in de dagen vóór díe dagen.

Je kunt je dus wel inbeelden dat er niet zo héél veel fruit in de kar belandde, maar des te meer soorten koeken. Boeoeoe!

Zondigen tegen zo veel principes. Ongezond nepvoedsel, plastic verpakking en, laat ons eerlijk zijn, weggegooid geld want niet bijster nuttig.

Wist je dat suiker bepaalde mineralen nodig heeft om verwerkt te geraken? En dat er dan maar mineralen uit je lichaam geroofd worden daarvoor? (Want in een koek, hoe lekker die ook zijn, zijn maar bitter weinig goeie voedingstoffen te vinden, hé.)

En wist je dat suiker je slechte darmbacteriën voedt en vezels uit groenten en fruit je goeie? En hoe meer die slechte darmbacteriën vermeerderen, hoe luider ze beginnen te roepen en scanderen “WIJ… WILLEN… SUI-… KER! WIJ… WILLEN… SUI-… KER…!” Niet moeilijk dat ik hoe langer hoe meer snak naar suiker, als mijn darmbewoners met spandoeken en al meer van datte eisen…

En wist je dat het overgrote deel van serotonine (een goed gevoel-stofje) in de darmen aangemaakt wordt, als alles goed verloopt?

Reden genoeg om mij vanaf nu weer te herpakken. Hoog tijd om op mijn tanden te bijten en terug de goeie kant op te gaan. Ik snoep wel weer fruit als ik zin heb in zoet. Daar zit uiteraard ook suiker in, maar dan wel natuurlijke, niet uit een fabriek. De vezels erin zorgen voor een tragere opname van de suikers en de vele goeie voedingsstofjes helpen bij het verwerken ervan.

We hebben ons terug geabonneerd op een groente- en een fruitpakket bij onze bioboer. Waren we een tijd mee gestopt omdat we nooit wisten wat erin zat en met kieskeurige kinderen… Maar nu we “onze” bioboeren op de markt bezochten en vooral kochten wat zij lusten is er nog steeds gezaag, dus…

Dubbel voordeel: onze frigo gaat sowieso elke week goed gevuld zijn, én we gaan weer veel gevarieerder eten. Plus: elke keer een verrassingspakket om naar uit te kijken. Leuk, toch? Ik ben al helemaal in de stemming om weer creatief met groenten te zijn!

Volgende maand ben ik beter voorbereid.

Eat this, hormonen van me!










Pakketbrief 5 april


Hoi bio liefhebbers !

In deze zacht beginnende voorjaarsdrukte zijn de schrijnwerkers volop bezig aan de structuur van onze nieuwe schuur.
Het zijn lange afstanden die de houten spanten moeten overbruggen. De schuur is immers 25m lang en even breed.  Het doet mij een beetje denken aan een grote sporthal, alhoewel het om te badmintonnen iets te laag zal zijn. Maar voor een pingpongtoernooi zou het ideaal zijn :). Volgens Christel lijkt het eerder op een kerststal, ze heeft al wat gegoogled om een bijpassende ezel aan te schaffen. Andreas kan voor kindeke Jezus dienen.
We zetten enkele foto’s op onze site en op onze facebookpagina.. Of maken jullie met het goede weer eens een fietstochtje langs Waardamme? Onze volledige activiteit is zichtbaar vanop straat, links en rechts. We zien hier regelmatig wel auto’s en fietsers trager passeren. Het is echt de moeite om hun vakkundig houtwerk te komen bewonderen!

In onze buurt werd onlangs nog een hangar gebouwd.  De bouw van metaal, beton, pur en nog wat andere milieubelastende industriële materialen ging hallucinant snel.

Terwijl de timmerlui van Lab15  fluitend kloppen en boren, passen en zagen, stampen daar de kranen stalen liggers aan elkaar en rammen ze er metalen platen tegen, een polyurethanen dakbedekking maakt de constructie af. Een volledige container afval met isomo en plastic wordt ter afsluiting weggevoerd. Zo rijst daar op enkele dagen een  loods op; met een groene natuurtint, zodat hij toch wat in landbouwgebied (!) past.
Hoe jammer we het ook vinden, we moeten toegeven dat ook onze schuur een aardige voet op onze planeet drukt. De hoeveelheid beton die hier al gepompt is, kan tellen. Dat komt vooral omdat de ingenieur zware funderingen aanbevolen heeft omwille van de nogal onstabiele ondergrond.
Een goede vriend van ons werkt bij Ruimtelijke Ordening en doet er alles aan om het areaal verharding in zijn gemeente beperkt te houden. Wanneer hij hier op bezoek komt, lachen we dan wel eens samen.
Maar voor de rest mogen we ons bouwwerk toch vrij ecologisch verantwoord noemen. De voornaamste bouwmaterialen zijn beton, hout en stro en we  zitten voorlopig aan anderhalve bigbag afval. De bepleistering van de strobalen zal waarschijnlijk met traskalk gebeuren of mogelijks kiezen we toch nog voor leem.

Tot volgende week!


Jarno en Christel



Pakketbrief 29 maart


Hallo allemaal!


Wat vliegt de tijd… week 13 van het jaar 2019 ondertussen!

Het gaat hier goed vooruit op de kwekerij: de laatste winter teelten zijn vandaag geoogst in de serres (dus in de pakketten de allerlaatste postelein van dit jaar!).  De restanten van deze teelten gaan op de composthoop, er wordt wat mest of compost op de bedden verdeeld en hup: klaar voor de volgende teelt!
Ook op het veld ruimden we de laatste resten van de spruiten en de boerekool op; het winterjasje is dus definitief afgelegd voor dit jaar...

Er is plastic gelegd op 2 tunnels vandaag; ééntje waar courgettes zullen onder groeien en bloeien komend seizoen en ééntje over de aardbeien.

Ik schreef eerder al dat hier grote bergen compost, champost en mest op het land liggen momenteel; morgen worden die verdeeld over het land.

De Marikes (het radijzenras van dit jaar) van in de serre zijn al goed geminderd, maar Jarno heeft er ook buiten gezaaid, veeel meer nog… dus geen nood; jullie tijd om te proeven komt nog!  

Als receptjes deze week een lekkere gratin en een eerder Indisch soepje, mmm… laat het smaken!


Tot volgende week!

Marieke



Pakketbrief 22 maart


Hallo allemaal!


De lente is nu officieel begonnen… !  

Hier op de kwekerij merk je het aan vanalles: de knoppen aan de bomen, de hagen komen opnieuw tot leven, de blauwe bessen krijgen blad, de rabarber kruipt voorzichtjes uit de grond, de gans is onrustig op zoek naar een geschikte partner,...    het onkruid die zo lang stilletjes in de serres stond begint te groeien en bloeien, de worteltjes die Jarno buiten zaaide komen op en ‘de Marikes’ (de naam van het radijsjes-ras dat Jarno zaaide in de serre) liggen te blinken… morgen oogsten we waarschijnlijk een eerste deel.


We hebben vandaag de eerste kolen van het jaar geplant: bloem- en spitskolen.  Heel mooi ziet dat eruit, 4 bedjes naast de serre. Hoewel de aarde nog wat na    t en plakkerig was, ging alles prima: ‘onzen’ Tim (stagiair) aan het stuur van de nieuwe tractor (!!) en twee man op de plantmachine,  die weer eens heel mooi werk leverde.


In de alle pakketten deze week de allereerste komkommers van collega Philip Vermeulen; gekweekt in een met houtsnippers verwarmde serre in Ruddervoorde.  Geniet van deze eerste sappige voorjaarsgroente!


De boerenkool die deze week in de pakketten zit zijn enkel kleine jonge blaadjes en topjes. Lekker mals en zeer smaakvol.  Een delicatesse!


Marieke



Pakketbrief 15 maart


Hoi pakketters!


(zondagmiddag, 10 maart) Ik start mijn brief deze week met een kleine anekdote over wat vorige donderdag op de boerderij gebeurde… We zeggen het dikwijls al lachend, maar het lijkt soms wel echt waar te zijn: hier in Waardamme is het altijd net iets kouder, net iets natter, net iets grijzer, net iets winderiger dan bijvoorbeeld in Beernem, laat staan in Maldegem… (daar woon ik met mijn gezin ;)).

Aangezien er postelein in alle pakketten zat vorige week, was er heel wat busselwerk in de serre.  Jarno had de plantjes op woensdag nog eens goed water gegeven zodat ze extra fris en knapperig zouden smaken in jullie pakketten.  Op donderdagvoormiddag hebben we prei gepeld en nog een extra haag aangeplant, om de blauwe bessen te beschermen tegen wind en aangrenzende boeren (die wel eens durven sproeien!?), daarna het wekelijkse pakket-computerwerk en toen gebeurde het… het waaide echt hard en er zat wel al een scheurtje in de plastic van de ‘posteleinserre’ ergens achteraan…

Ja, je raadt het al… tegen dat het ooit middag was had de wind de plastic volledig aan flarden gescheurd en hadden Jarno, Qudra en Yves de plastic van de serre moeten halen…

Dus uiteindelijk hebben wij op donderdagmiddag jullie posteleintjes zitten busselen met ons regenpak aan, in de regen en in de harde wind, weliswaar onder koepels maar zonder plastic daarover :(  Misschien hebben jullie gemerkt dat sommige bussels er wat ‘warrig’ uitzagen, wel, nu weten jullie hoe dat komt… Soit, hopelijk hebben ze gesmaakt!

De jonge koolrabi plantjes die in die serre geplant waren, vonden al die wilde wind rond hun oren wel wat lastig denk ik, maar ook die komen er wel door.

De wind en de serres… het blijft toch altijd spannend… nooit kunnen Jarno en Christel echt gerust zijn als het hard waait… en toch zijn de zerres echt hard nodig voor zowel de vroege als de late teelten en natuurlijk ook voor tere (schijn)vruchten als aardbeien…!

Vandaag was alweer zo’n waaidag, laat ons hopen dat het nu even rustig blijft ;)


(donderdagmiddag, 14 maart) En jawel… de wind hield strak aan… de serre boven de aardbeien is ook gezwicht onder de wind en de andere serres moesten allemaal verstevigd worden.  Hels werk voor boer Jarno en zijn crew; topsport noemt hij het zelf!

We kijken hier halsreikend uit naar het rustige, zonnige weer dat ze voorspellen voor de komende week… duimen jullie mee?


In de pakketten (behalve de smallekes) de allerlaatste knolselders uit de Stokhovestraat voor dit jaar; laat het smaken!


Marieke


Pakketbrief 8 maart


Hallo allemaal!


We rollen het voorjaar binnen… het voelt zo krachtig!  Het dagelijkse ochtendconcert van de vogels wordt een gewoonte, planten beginnen uit te lopen en te groeien en we kunnen zo nu en dan al eens genieten van heerlijk voorjaarsweer!

Maar: ‘maart roert zijn staart’; we mogen het nog niet als een constante beschouwen, dat warmere weer en die heerlijke zonneschijn… het kan evengoed koud en nat en grijs en veel te winderig of zelfs stormachtig zijn deze periode van het jaar.  We weten dat het straks echt lente zal worden, dus laten we ons hoofd niet hangen!

Op het veld hier liggen momenteel grote bergen: compost, champost (champignonmest) en geitenmest.  Die worden binnenkort uitgevoerd op de verschillende groentebedden om zo op een natuurlijke manier voedingsrijke bodem te creëren voor de komende teelten.  

De laatste savooien zijn geoogst, 1 van de 2 bedden boerenkool is al opgekuist, de (bijna) laatste prei wordt gepeld en er wordt al volop geplant hier bij ‘t Ambrozijn.  Met de Marikes gaat het goed vooruit: hun ‘haar’ (lees: het bovengrondse deel) is al zeker 6 centimeter! De tomaatjes binnenshuis tonen ook hun ‘goesting’ in het nieuwe seizoen: sterk en vol groeikracht buigen ze zich elke dag naar het licht.

In alle pakketten deze week postelein, wortel en pastinaak.  Ik voeg als receptjes 2 heerlijke, gemakkelijke soepjes toe met deze lekkere wintergroenten.

En tot slot nog een klein woordje over pastinaak of pinksternakel of witte peen.  Deze wit-gele wortel is familie van de gewone wortel, maar is iets zoeter van smaak en wat zachter van samenstelling. De pastinaak is een echte wintergroente. De specifieke smaak wordt pas verkregen als de vorst eroverheen is gegaan. Vroeger verving de pastinaak zelfs de aardappel. Pastinaak wordt als vergeten groente beschouwd, maar wij helpen jullie deze week om die heerlijke pastinaak nooit meer te vergeten…  ;)!


Smakelijk en tot volgende week!


Marieke




Pakketbrief 1 maart



Hallo allemaal!


Wat een uitzonderlijk vroeg lenteweer kregen we de afgelopen 2 weken. En doordat het deze winter nooit echt nat geweest is op het land, konden we voor de vroegste teelten toch al een en ander verwezenlijken.
Zo zaaide ik vorige zaterdag de eerste worteltjes, spinazie, radijsjes en lekkere voorjaarsbietjes… Als het weer nu niet extreem gaat doen, komt dat wel goed.

Deze woensdag, de laatste mooie dag, profiteerde ik ervan om het veld proper te leggen.
De winter is een lange periode van kou, regen en allerlei andere toestanden die planten verafschuwen, en toch groeit het onkruid onzichtbaar verder. Vogelmuur en straatgras bijvoorbeeld, zorgen ervoor dat een grondje, dat naakt de winter inging, er groen uitkomt.
Daarvoor, en ook voor de al dan niet afgestorven groenbemesters en groenteresten, gebruik ik de klepelmaaier achter mijn tractor. Die machine maait en en hakt alles in mootjes waar ik over rijd.
Dat voelt best raar, zo de eerste keer in het jaar over je land rijden. Je rijd over oude warmoesplanten, teruggeschoten selders, koolstronken, alle bloemetjes en groenbedekkers die je in de zomer zaaide… Je rijdt genadeloos over de opgedroogde zonnebloemen, waaruit Emiel (het kindje van Marieke, 5j) nog zorgvuldig onkruidjes getrokken heeft in die hitte. Over de bijna onherkenbaar geworden bonenstruikjes, waarvan onze Andreas (0j) in augustus zijn eerst boontje van geplukt heeft… En zo veel mooie herinneringen komen dan naar boven, daar op die tractor.

Het is alsof je met tintenkiller over die mooie momenten glijdt…,
alsof het vorige seizoen nu volledig uitgewist is, en we enkel nog vooruit kunnen kijken.


Tot volgende week!

Jarno




Pakketbrief 22 februari


Hallo allemaal!


Eind februari en wat een lenteweertje... genieten!!!

De prei die we twee weken geleden in de sneeuw stonden te wassen met bevroren vingers, sproeiden we vorige week proper in ons T-shirt (jullie kunnen hier foto’s van zien op www.tambrozijn.be)!  

Echt deugd doet dat zonnetje… zoveel extra vitamientjes, energie, voldoening; je wordt er vanzelf vrolijk van!!

Boer Jarno zegt dat het nog wel even mooi weer blijft, dus: tijd voor actie!  Ik zette het voor jullie op rijm:


Ja Jarno is druk in de weer deze dagen

Het veld moet weer fris zijn

Waarom zou je vragen

Voor sla en radijzen voor kool en nog meer

Van die heerlijke groentjes

Kweekt hij keer op keer


Hij plant en hij zaait

Haalt de tractor van stal

Want hij voelt de kriebels

Van ‘t voorjaar nu al!!


Ook de bouw van de nieuwe schuur gaat goed vooruit: het werk onder grond is afgerond en de vloerplaat is gegoten.  Momenteel ziet het er reuze groot uit in vergelijking met het schuurtje waar we nu in werken. We houden jullie op de hoogte en af en toe zet ik wat foto’s op de site!


Geniet van deze eerste zon

En straal maar een beetje mee…!


Tot volgende week,


Marieke



Pakketbrief 15 februari


Hallo allemaal!


Deze week in jullie pakket: verse kurkuma!  Een persoonlijke favoriet… blij om dit met jullie te kunnen delen!  Er is over kurkuma zodanig veel te vertellen dat ik hieronder een korte samenvatting heb gemaakt voor jullie.

Kurkuma of turmeric, koenjit, geelwortel, indische saffraan:

Kurkuma - geneeskracht: De belangrijkste werkzame stof in kurkuma is de gele curcumine (E100), een antioxidant met ontstekingsremmende en zuiverende werking.  
Kurkuma wordt al duizenden jaren ingezet tegen allerlei kwalen en in de Ayurveda en de traditionele Chinese geneeskunst wordt het vooral gewaardeerd om de ontstekingsremmende eigenschappen.  Ook bij leveraandoeningen, darmklachten, maagzuur, huidaandoeningen, kiespijn, geelzucht, menstruatieklachten,... kan kurkuma ingezet worden. Logisch dus dat ook in onze westerse geneeskunde meer en meer geneesmiddelen op basis van kurkuma terug te vinden zijn.
Kurkuma wordt niet gemakkelijk in het bloed opgenomen, maar in combinatie met wat zwarte peper lukt dat veel beter.  Daarom zijn deze 2 ingrediënten onafscheidelijk.


Vers-gedroogd: Qua uiterlijk lijkt kurkuma wat op gember, maar is wat fijner van structuur en heeft een oranje-gele kleur. De smaak van de verse wortel is een stuk sterker dan die van de gedroogde. Verse kurkuma wordt gepeld, gekookt en gedroogd. Vervolgens wordt dit gemalen en zo heb je de droge versie. Bepaalde oliën gaan tijdens dit proces verloren, waardoor de gedroogde variant een stuk minder smaak bevat dan de verse.


Kurkuma als kleurstof: Verse kurkuma is een uitstekende verfstof, dus let op! Je handen zien helemaal geel als je verse kurkuma in de keuken gebruikt!! Kurkuma vormt de basis kleurstof van alle (Indische) kerrie mengsels.

Smaak: Kurkuma heeft een heel eigen aroma: mild bitter en wat peperig/kruidig.  Misschien doet de smaak je denken aan mosterd, waar het zeer vaak in verwerkt zit.


Deze week in jullie pakket ook Saint Rémy peer in dit pakket; een lekker stoofpeertje, gekweekt in Watervliet.  Misschien wat in onbruik geraakt in onze streken, maar toch heerlijk om af en toe warme (zoete) peertjes te eten bij de patatjes!  Kan ook perfect als dessert… hieronder een basisrecept voor stoofpeertjes; je kan er dan nog alle kanten mee uit.


Hier op de boerderij begint het heel zachtjes te kriebelen. De vroegste aardbeien hebben een serre boven hun hoofd gekregen zodat ze wat sneller zouden groeien! En de tomaatjes zijn ook al gezaaid…. hohoho...


Veel plezier en succes met jullie verrassend pakket deze week!

Reacties zijn altijd welkom en worden zeer gewaardeerd…  😉


Marieke



Pakketbrief 8 februari


Hallo allemaal!


Deze week weer een pakket met allerhande oogsten van op het veld in Waardamme!  
Onder andere boerenkool: de krullende held van de winterse velden die sneeuw en vorst als een ijsbeer verdraagt.  Boerenkool - ook wel krulkool of kale (Engels, lees: ‘keel’) genoemd- is hip, zoveel is zeker.

In de Verenigde Staten zijn ze er de laatste jaren helemaal wild van (naar het schijnt draagt Béyonce truien met ‘kale’ erop!); bij onze noorderburen is het een groente die al sinds jaar en dag op het wintermenu staat.  Bij ons wint de groente aan populariteit. En terecht: boerenkool zit namelijk vol antioxidanten en wordt beschouwd als een superfood. Het bevat heel veel vitamine K, A en C en ijzer en is goed voor je immuunsysteem, weerstand, botten en gebit.

Boerenkool is het lekkerst tussen oktober en maart. Je bewaart de stengels het best ongewassen in de koelkast: zo blijft de kool nog zeker vijf dagen goed.  Ik heb 2 gerechtjes toegevoegd met dit super gezonde kooltje deze week: een doodgewone ‘boerenkool stamppot’ en ook een hippe manier om boerenkool snel, eenvoudig en lekker te bereiden… laat jullie gaan en geniet ervan!!

Verder wil ik jullie niet onthouden dat ‘de Marikes’ (herinner u: de radijsjes die Jarno enkele weken geleden in de serre zaaide) zijn opgekomen; zo ook de worteltjes… het voorjaar is in zicht!  
En ondanks het koude regenweer van vandaag mochten we ons  afgelopen dinsdag toch al even wentelen in een licht voorjaarsgevoel toen we in de serre werkten: rond het middaguur was het echt zonnig en konden we onze dikke jassen zowaar even afleggen… mmmm… laat maar komen, het wordt een mooi seizoen!!


Groetjes!
Marieke



Pakketbrief 1 februari


Hoi pakketters!


De winter houdt aan… soms levert dit wel grappige taferelen op hier op de boerderij: vorige week vrijdag was Jarno niet thuis en moest ik allerhande oogsten, waaronder rammenas en pastinaak.  Die knollen zitten nu nog lekker onder de grond (rammenas wel onder een doekje). Het veld was gewoon één groot sneeuwtapijt, ik zag niets dan wit. Hoewel ik deze groenten redelijk goed weet staan, was het een hele klus om de juiste plek te vinden waar ik in de sneeuw moest graven (door de bevroren bovenste grondlaag) om de groenten te vinden.  Zie het maar voor je: daar sta je dan op zo’n groot wit veld, met spade en spitvork in de hand, niet wetende waar je precies moet zijn… :) Grappig gewoon; uiteindelijk heb ik alles gevonden.

Ook spruitjes en boerenkool oogsten vragen toch wat extra energie deze dagen aangezien deze gewassen ook zo mooi bedekt zijn met sneeuw… onze handen worden eerst ijskoud maar nadien gloeien ze, best wel een heerlijk gevoel.

Het is ook zo dat je ‘innerlijke vuur’, onze ‘binnenthermostaat’ zeg maar, echt wakker wordt als je in dit weer een ganse dag buiten werkt.  Eerst lijkt het koud, maar met de juiste kledij krijg je er echt warm van. Het vraagt extra energie (dat merk je aan de honger die je ervan krijgt!) maar ‘s avonds bij de stove komt er een weldadige vermoeidheid over je heen… slapen lukt prima!!

In de kleine groentepakketten deze week geen oogst van ‘t Ambrozijn zelf, welke heerlijke zaken van collega boeren.  De middels, large en XL vinden wel één en ander vanop het veld in Waardamme.

Als receptjes ‘kidsproof’ rode kool en een lekker, simpel en vrij snel pompoenbroodje.  Beiden uitgetest en goed bevonden!!


Have fun en…  laat het je smaken!


Marieke

 


Pakketbrief 25 januari



Hoi pakketters!

 

De vriezeman gaat door het land… amai amai!

De sneeuw en de koude zorgen overal voor prachtige winterse taferelen, zo ook hier op de kwekerij.  De spruitjes en de boerekool, de prei en de blauwe bessen, allen zijn ze verborgen onder een mooi pakje sneeuw.  Dit uitzicht heeft een heel verstillend effect vind ik… alles gaat net dat tikkeltje trager, er is een extra pauze voor warme soep ;)

Deze week is Sylvain (88), de pepe van Christel, zeer plots overleden.  Hij woonde hier om de hoek, en heeft de landerijen hier in de Stokhovestraat nog met paard beboerd. Met zijn overlijden passeert er een hele geschiedenis. Gedurende zijn leven veranderde de landbouw zienderogen. Pepe was een van de weinige overblijvende getuigen van de oude vlaamse landbouwtechnieken.  Een deeltje van die aloude kennis en wijsheid wordt door ‘t Ambrozijn voor altijd meegedragen. Daarvoor zijn we dankbaar. We koesteren de mooie herinneringen aan pepe en elke keer als er boontjes geplukt worden zullen we aan hem denken, want tot vorige zomer waren pepe en meme altijd van de partij dan!

 

Ik heb vernomen dat er mensen zijn die niet altijd goed weten wat klaar te maken met rode bieten.  Speciaal voor hen voeg ik deze keer 2 receptjes toe ‘chocoladecake met rode bietjes’. Twee recepten, twee verschillende manieren om deze verantwoorde zoetigheid klaar te maken. Lekker wat zoet, toch wat bitter, lekker vochtig, lekker simpel. Je merkt niets van de bietjes, maar ze doen wel hun werk.  En ze klinken zo verontschuldigend gezond bij deze hele zoete bedoening, nietwaar?  Mmm… verantwoord snoepen...

In principe heeft elk groentenpakket bietjes genoeg om beide receptjes uit te proberen… testje doen??  Ikzelf vind het heerlijk om te bakken terwijl het buiten ijskoud is… en hoor/lees/zie heel graag jullie resultaten!!

Ja, ik wil jullie bij deze graag uitnodigen om de resultaten van jullie kook- en bakkunsten te fotograferen en door te mailen, altijd leuk om wat feedback te krijgen.  Misschien kan ik op termijn een aantal van die kunstwerken op de website publiceren. Jullie mogen gerust ook laten weten als er een groente is die jullie ‘moeilijk/lastig’ vinden in de keuken; dan ga ik met plezier op zoek naar een aantal (verrassende) bereidingswijzen: info@tambrozijn.be.

 

Vriezegroetjes!


Marieke



Pakketbrief 18 januari



Hallo allemaal!


Alweer een week voorbij gevlogen…  een mooie, zachte week was het!


Vorig weekend heeft Jarno gezaaid (in de ‘nieuwe’ serre).  Klinkt misschien een beetje gek in deze periode van het jaar; maar om er vroeg bij te zijn in het voorjaar is ook in de winterperiode enige activiteit vereist op het veld!  Hij zaaide radijsjes van het ras ‘Marike’; zaad uit Duitsland. Ik voel me eigenlijk wel echt vereerd met al die kleine Marikes hier op de boerderij… ben al benieuwd naar het resultaat; we houden jullie op de hoogte!


Er wordt vrieskou voorspeld de komende week, daarom oogstten wij hier deze week alle knolselder die nog op het veld staat.  Jullie vinden ze terug in de pakketten! De rest bewaren we in de frigo, daar blijven ze nog even vers. In de pakketten ook savooi, recht van ‘t veld.  Ik heb als recepten knolselderpuree en savooi met spek toegevoegd; past perfect bij elkaar. Vegetariërs kunnen het spek vervangen door bijvoorbeeld lekker gekruide tofu of wat stukjes grillkaas.


Tot slot wil ik jullie nog laten weten dat vandaag (donderdag) de bouwfirma begonnen is met het uitzetten en graven van de funderingen van de nieuwe schuur.  Het is een drukte van jewelste: 5 mannen, 1 grote camionette, een zware tractor met kar en een kraan die staan te draaien... De grondvesten van de nieuwe schuur van ‘t Ambrozijn zullen weldra klaar zijn! 


Kraakverse groe(n)tjes!


Marieke




Pakketbrief 11 januari



Alstublieft, lieve klanten, zie hier het eerste pakket van het nieuwe jaar,

Incluis een ware nieuwjaarsbrief!

Ik begin graag met een wens voor jullie:

Moge dit pure voedsel jullie puurheid in jullie lichaam en geest brengen. Wij kweken deze vruchten immers in de eerste plaats uit liefde voor de planten, voor het vak, en voor de mensen die ervan leven. Het is vanzelfsprekend biologisch, maar dat tikkeltje meer proef je er nog eens bovenop.

Geniet van de zuiverheid van dit voedsel, dat door mensen gemaakt is, en ervaar geluk in de eenvoudige dingen in het leven.

2018, voor ons was het in ieder geval een bewogen jaar.

Zo dachten we in 2017 de routine en een soort van rust gevonden te hebben in ons nooit voltooide werk, en zelfs in onze relatie als man en vrouw… Dan oogsten we in ‘t voorjaar van 2018 toch wel een kleine spruit tussen de bloemkolen…

En ondanks al onze slim bedachte voorbereidingen lag alles helemaal overhoop en dooreen, en ligt nog steeds niet alles op zijn plaats…

Om naast boer ook wat papa te kunnen zijn, installeerden we ons om efficiënter te kunnen werken. Zo investeerden we in een tweede krachtigere tractor. Nog steeds heel tevreden van!

Alsook in een zotte schoffelmachine die de arbeidsuren in het mechanische wiedwerk bijna gehalveerd heeft.  De derde grote investering/project heeft eigenlijk voor meer werk gezorgd. Het hele jaar door zijn we bezig geweest met het ontwerp van de schuur en ook van de integrale hofplaats. Zeker en vast de moeite! Zo zullen we (in het beste geval) vanaf dit najaar in een comfortabelere infrastructuur kunnen werken. Helemaal af zal ze nog niet zijn. Er zijn zelfs plannen om er een polyvalente ruimte in te maken, voor bezoeken, filmvertoningen, workshops… Dat belooft! We zien de schuur als de eerste stap in het volwassen leven van het Ambrozijn :)

En ook in personeel investeerden we.

Qudratullah is erbij gekomen. Als Afghaanse stadsmus zegt landbouw hem nog steeds niet veel, maar hij doet het goed, graag, en hij hoort bij ons. Het is niet eenvoudig. Verleid in deze westerse wereld, beseft hij dat hij bij ons veel moet werken voor weinig. En ook wij moeten veel toegeven aan zijn zorgen en moeilijkheden als vluchteling.

Christel zei in een bepaalde situatie tegen hem: ‘Qudra, dat is geen probleem. Jij bent mijn broer!’ Dat heeft hem zo diep geraakt, en sindsdien hoort hij bij ons.

Marieke promoveerde van seizoensarbeidster naar polyvalente medewerkster op een biologisch tuinbouwbedrijf.

Een job die haar op het lijf geschreven stond, en eindelijk was de tijd rijp. Van de boer krijgt ze persoonlijke opleidingen in de administratie rond de pakketten. Dat is niet zo simpel met al onze verschillende afhaalpunten. Maar op een keer zal ze het wel allemaal beter weten dan ik!

Als ultieme beproeving kwam de droogte van 2018 opzetten. En zonder waterreserves hier, viel die ons wel zeer lastig. Zelfs onze enige watervoorziening, onze boorput, viel kapot. Ik ben dan zowaar bij al onze buren water moeten gaan schooien. Ik heb zelfs enkele keren venkel en sla met duur leidingwater bevloeid. En bij meme gingen we om water om te koken…

Ooit woonde ik in een kraakpandje zonder badkamer en warm water. Maar dat is niets als je niet professioneel afhankelijk bent van water.

He ho! Niet dramatiseren! We hebben dit jaar veel geleerd van water, pompen, putten, capillaire werking in de bodem, reacties van planten… We hebben ook concrete oplossingen gerealiseerd voor de toekomst.

En uiteindelijk heeft de natuur wel zijn plan getrokken. Zo erg als in ‘76 was het niet, volgens enkele boeren. Toen vielen er koeien dood in de wei door dorst. Maar de meningen zijn daarover verdeeld.

Prachtige herinneringen aan het voorbije jaar zijn in de eerste plaats een mooie kloeke baby, bijna een kind!

Daarna, naast mislukte teelten, ook heel veel mooie groenten, schoolvoorbeelden van onkruidvrije gezonde gewassen, super opbrengsten in tomaat, komkommer…

En het feit dat mensen als het ware uit het niets aankloppen bij ‘t Ambrozijn, zoals onze stagiair Tim nu.

Soms denk ik: ik werk hier maar wat, ik ploeter hier maar wat in het rond, op en rond ons - tot nog toe tenminste - bouwvallig hof. En toch duiken elk jaar mensen op die willen deelnemen aan dit project. Dat voelt als een compliment. Bedankt dat we iets mogen betekenen voor die mensen.

2019: werpt het zijn vruchten af van al dat wrochten in 2018? Of moeten we nog even op onze tanden bijten?

Wat een deprimerende vraag, die laatste. Laten we in alles rustig blijven. Geloven in de toekomst. Geen angst koesteren, maar vertrouwen.

Hoop of verlang naar niets, maar wees dankbaar voor wat er is.

En geniet vooral van de liefde.


Wij doen alvast ons best om jullie van vitamientjes te voorzien!


Jarno

Christel en Andreas

Marieke, Yves, Qudratullah en Tim




Pakketbrief 21 december


Vakantieregeling

Ons jaarlijks verlof valt voor de pakketten altijd samen met de feestdagen.

Concreet: Vrijdag 21 dec: het allerlaatste pakket van 2018

        Vrijdag 28 dec: geen pakket

        Vrijdag 4 jan: geen pakket

        Vrijdag 11 jan: het eerste pakket van 2019

Opgelet: vrijdag 21 dec verdelen we enkel pakketten met dubbele waarde. Enerzijds een gevulder pakket met groenten die goed bewaren, anderzijds met iets waardevollere producten zoals bv. shiitake-paddenstoelen. Zo kunnen jullie toch onze verlofperiode met gezonde groentjes overleven.


Hoi pakketters!


Het laatste pakket voor dit jaar… tijd om even de balans op te maken van het voorbije jaar… hier op de boerderij wordt even overlopen welke teelten goed gingen en welke minder, wat behouden moet blijven en waar verbetering mogelijk is.  Het nieuwe jaar zal op ‘t Ambrozijn grote vernieuwing meebrengen: de bouw van de nieuwe schuur ligt in het vooruitzicht!  Op de kille, donkere avonden, eigen aan deze eindejaarsperiode, buigt Jarno zich momenteel over zijn bouwplannen. En over zijn zaad keuzes voor het volgend seizoen...

Deze week Shiitake in het pakket, een lekkere paddenstoel die oorspronkelijk uit de Chinese en Japanse keuken komt, maar intussen ook bij ons gekweekt en gewaardeerd wordt.  Shiitake paddenstoelen worden gebruikt om te roerbakken in olie, gepaneerd te frituren, te stoven (in bijvoorbeeld wijn), te grillen met olie, in de oven te bereiden. Voor alle methoden geldt: niet langer dan vijf minuten, anders wordt de shii-take taai.

Ook rammenas, beschouwd als een vergeten groente, is erbij deze week.  Rammenas heeft een radijsachtige smaak en is erg lekker geraspt in een slaatje bijvoorbeeld.

Waterkers  is een doorlevende waterplant die van nature voorkomt in heldere beken en rivieren van West-Europa.  De donkergroene, ronde blaadjes bevatten veel vitamine C.  Net als rucola wordt waterkers meestal rauw gegeten, maar het is ook best smakelijk in soep of in saus. Zie receptje op de verpakking.

Sweet dumpling pompoenen tot slot zijn mooie, kleine, okerkleurige pompoenen met donkergroene strepen en diepe ribben. Ze hebben heerlijk zoet, oranje vruchtvlees. De schil is iets harder dan bij andere pompoenen en daarom lenen deze pompoentjes zich prima tot het vullen met andere ingrediënten en zo in de oven klaar te maken....Smakelijk!

We willen jullie allen een gezellige, warme kerstperiode toewensen en een mooi, gezond begin van het nieuwe jaar… nu nog even tijd om te overlopen wat 2018 allemaal heeft gebracht en dan vol goede moed vooruitkijken naar het nieuwe dat zich zal aanbieden… plant een zaadje… make a wish… en geloof erin!!!

Hartelijk dank voor het vertrouwen het voorbije jaar!


Marieke




Pakketbrief 14 december


Dag Pakketters!


Hier ben ik dan met mijn eerst pakketbrief voor jullie!

Graag stel ik me bij deze kort aan jullie voor: ik ben dus Marieke, moeke van 4 levendige kindertjes (13, 12, 5 en 4 jaar),  vrouw van een hardwerkende lieve man.  Altijd al heb ik een bijzondere interesse in de land- en tuinbouw; heb vroeger nog op boomkwekerijen gewerkt en samen met mijn man een aantal jaren een kleinfruitkwekerij uitgebaat.  Op één of andere manier wordt ik altijd weer naar deze sector toe gezogen… het leeft in mij!  Mijn meme en pepe hadden vroeger een boerderij waar ik als kind veel tijd heb doorgebracht.  Bij ons thuis was er een groentetuin waar mijn vader lekkere verse groenten voor ons kweekte en waar we regelmatig eens mochten helpen.   Het lijkt zo logisch dat ik nu op ‘t Ambrozijn ben aangekomen… BIO, dat was anderhalf jaar geleden helemaal nieuw voor mij.

Naast het huishouden, het werk op de boerderij en en de zorg voor de kids heb ik nog talloze interesses waaronder tuinieren (natuurlijk!), koken, yoga, lopen, fietsen, ... altijd wil ik bijleren!

Ik ben zeer blij en dankbaar om bij Jarno en Christel te mogen en kunnen werken; ik hou van de manier waarop het hier gaat en hoop hier op een uiterst positieve manier te kunnen aan bijdragen!!

Nog een klein woordje uitleg over KUMQUAT, het kleine vruchtje dat deze week in de fruitpakketten zit.  Deze vrucht is vrij onbekend maar zeker de moeite waard om te ontdekken!  Kumquat is een citrusvrucht die met schil en pit gegeten wordt.  De vrucht is vrij klein, het past in één keer in je mond.  Kumquat smaakt naar een zure, soms zoete en gekruide appelsien.  Kumquat is zeer gezond, bevat vooral veel vitamine C.  Kumquat leent zich tot verschillende toepassingen in de keuken zoals marmelade, fruitsiroop, versuikeren om als snoepje te eten, in kleine stukjes in de salade,...

Kumquat is afkomstig van Zuidoost-China en Indochina. Het fruit kan gekweekt worden in alle subtropische gebieden waar ook appelsienen gedijen.  China is de belangrijkste producent, gevolgd door Japan, Noord- en Zuid-Afrika, Israël en verschillende landen uit het Middellandse Zeegebied.  De kumquat in onze fruitpakketten is afkomstig uit Italië.


Eet smakelijk en tot volgende week!

Marieke




jan-nov


Beste mensen


Mama Christel publiceert eventjes de pakketbrief en pakketinhoud niet meer online, omdat ze in moederschapsrust is.

Jarno heeft het momenteel veel te druk op het veld om ook nog eens een brief te kunnen publicern of schrijven...De baby en de groentjes hebben even voorrang.

Binnen enkele weekjes loopt alles terug normaal, eens we onze plooi wat hebben gevonden.

Alvast onze excuses hiervoor! Hopelijk ondervinden jullie niet al te veel hinder hierdoor!

Jarno en Christel




pakketbrief 12 januari


Dag allen

Eerst en vooral, de beste wensen voor 2018!

Nu het een beetje kalmer is op het veld, hebben jullie boer en boerin al eens tijd om naar de cinema te gaan. Deze week gingen we in Brugge naar de Lumiere, naar de documentaire ‘de geschiedenis van het varken (in ons)’. Het gaat, zoals de titel doet vermoeden, over de ontwikkeling van het varken- van wild everzwijn tot gedomesticeerd huisdier tot geïndustrialiseerd object. Heel boeiend allemaal. Een beeld dat mij enorm is bijgebleven, is dat van een moeder uit een niet gespecifieerde stam (ik vermoed Papua nieuw Guinea) die een klein biggetje laat drinken van haar eigen borst. Een biggetje bijt en zuigt niet harder dan een baby, als we de commentaar mogen geloven. Het speelt in op nostalgische gevoelens bij de kijkers: vroeger hadden we een band met ons voedsel. De beelden van slachthuizen zoals ze niet zo lang geleden in de media geweest zijn, staat hiermee in het grootste contrast mogelijk. Ook met groenten zie ik bij veel mensen die grote kloof en afstand tussen hen en het ‘product’. Het woord product omvat het volledig: de aankoop van groenten die op je bord terecht komen (en al het andere voedsel) staan precies op dezelfde hoogte als het kopen van een cd of een trui. Het zijn allemaal ‘producten’. Ons voedsel is geen ‘productje’, het is het resultaat van het werk van een mens in samenwerking met onze aarde…

Zelf hebben wij voor het 3e jaar op rij ook varkens op het hof: dit jaar waren Antonio en Giovanni onze overschotverwerkers. Jarno kookte elke dag een grote ketel te kleine patatjes voor hen. Eind december waren ze dik genoeg (en de overschotten waren zo goed als op) en slachtten we hen. Ze zijn 8 maand bij ons geweest, en elke dag moesten we zorg dragen voor hen, zeker 2x per dag. Het is maar een keer je weet hoe veel werk en moeite er in dat voedsel gaat, dat je echt verwonderd en dankbaar kan zijn. Elk stukje voedsel op ons bord is een wonder!

Christel, Jarno, Yves en Marieke.



pakketbrief 15 december


Dag allemaal!

Vorige week vertelde ik jullie over onze blijde verwachting, maar ik vertelde nog niet alles… Er komt niet alleen een baby, maar ook een nieuwe tractor! We hebben al een tractor, maar een tweede zal ons heel goed van pas komen. Met een kleintje in huis, zullen we moeten proberen om nog wat efficiënter te werken, dat is ons idee toch .  Nu verliezen we soms veel tijd met machines te verhangen. Klein voorbeeldje, patatten: we rijden ze los met de tractor, daarna rapen we ze met de hand, en dan moeten die natuurlijk nog in de schuur raken. Dan moet Jarno de losrijmachine afkoppelen, en een palletvork aanhangen. Dat verhangen lijkt misschien simpel, maar het is niet zo dat de machine zo maar aan de tractor klikt. Hier draaien aan een cardan, daar een moer vastdraaien…Je bent al snel even bezig.  Het ‘probleem’ met zo veel verschillende teelten is ook dat we op 1 dag veel verschillende bewerkingen moeten doen. Wat zou het makkelijk zijn om 1 x per dag je de ploeg aan te hangen! Bij ons is het nu eventjes de schoffelbalk, dan vlug nog voor een paar bedjes de frees, en dan nog eens de kar om pompoenen op te halen… Een tweede tractor zal ons hierbij helpen. En hij heeft ook een beetje meer pk’s (70), zodat onze oude ros van 40 jaar oud met z’n 55 pk een beetje meer gespaard wordt en zich niet moet overdoen zoals nu voor sommige bewerkingen het geval is. Bv. Actisollen is eigenlijk te lastig voor onze huidige tractor. Hij is er nog niet, maar ook in blijde verwachting dus .

De spruitjes: er is wat kuiswerk aan want er zitten op heel wat spruitjes zwartje kleine plekjes. Dit komt door de bladluizen, en bij bio spruiten komt dit jammer genoeg wel eens voor. Hoe langer de spruiten op het veld staan, hoe meer ze af zien van weer, wind, maar ook van beestjes. Eventjes nog een blaadje extra er van bij het kuisen (sorry voor het extra werk!), en opgelost dat probleem.

Aardpeer voor iedereen: Je hoeft de knol niet te schillen! Beter is met een ijzersponsje het proper te schrobben! Superlekker en makkelijk in een soepje: zie receptje!!

Tot volgende week!Christel



pakketbrief 1 december


Dag allemaal!

Letten jullie er op GEEN BAKKEN mee naar huis te nemen? We hebben onlangs geconstateerd dat we doorheen de jaren echt toch al heel wat bakken kwijt zijn! Ligt er nog een in je garage? Breng hem graag terug !!!IIk weet dat ze erg handig zijn, maar wij vinden ze ook handig .

Correctie i.v.m. witloof van vorige week: het was dus uiteindelijk toch 1e keus witloof geworden. Pompoen in het pakket: hier en daar beginnen ze al minder goed te bewaren, dus we (en jullie) moeten er een beetje aan voortdoen! Laat je inspireren door de vele receptjes die te vinden zijn op het internet! ’t is supernat op het veld dus er was tijd voor andere klussen deze week! De plannen voor een nieuwe schuur zijn daar onderdeel van…ik hou jullie op de hoogte.


Deze week werd een open brief aan minister Schauvliege gepubliceerd vanuit verschillende bioboeren en bioverwerkers. De minister wil namelijk de subsidies die onze sectororganisatie Bioforum ontvangt, halveren. Bioforum is een beetje de boerenbond van den Bio, zij verdedigen onze belangen bij de overheid, ze informeren de consumenten over bio,… Ze zijn erg belangrijk voor onze sector en, hoewel bio groeit en er ook nood is aan groei, wordt deze beslissing genomen.  Jullie kunnen de volledige brief nalezen op het internet (zie ook link op onze facebookpagina), maar ik selecteer enkele belangrijke passages voor jullie! tot volgende week!Christel


Mevrouw de minister, uw recente beslissing om de werkingsmiddelen van onze sectororganisatie, BioForum Vlaanderen, quasi te halveren, heeft ons ten diepste geraakt. BioForum zou wel nog subsidies ontvangen voor ketenwerking en de ondersteuning van de bedrijven, maar niet langer om de consument correct en volledig te informeren over bio of om mee het maatschappelijk debat te voeren. Het is opvallend dat, net waar het over visievorming gaat voor de toekomst van de landbouw, of over de kritische rol die bio kan spelen voor meer duurzaamheid, de Vlaamse overheid afhaakt.


Mogen wij u er aan herinneren dat biologische landbouw niet louter een economische opportuniteit is in tijden waarin de consument vraagt naar veilige en duurzame producten? Bio creëert een dynamiek waarin actief wordt nagedacht over een manier van boeren die, zowel op sociaal vlak als voor ons milieu, in de toekomst nog mogelijk moet blijven. Biologisch boeren is meer dan één van de mogelijkheden die een landbouwer heeft: het is een bewuste keuze voor een duurzame manier van voedsel produceren en dat moet het blijven!


(…)Wat de groei van de bioconsumptie betreft staat ons land dan weer op de vierde plaats in de Europese lijst van groeilanden. Meer dan 90% van de consumenten koopt wel eens een bioproduct, en de totale besteding aan bioproducten groeit niet, ze “boomt”. Men moet geen bolleboos zijn in economie om het besluit te trekken: we laten ongelofelijke kansen liggen voor onze boeren! De voortdurend toenemende vraag van de consumenten naar bio wordt immers ingevuld met importproducten uit de landen waar de overheid de bioproductie promoot en betekenisvol ondersteunt.



pakketbrief 17 november


Liefste pakketters! Deze week worden jullie getrakteerd op een mooi rijmpje van Marieke. Marieke werkt geregeld bij ons op het veld, sinds maart ongeveer. Ze is eigenlijk moeder van 4, is natuurgids en heeft een druk leven, maar ze kwam bij ons aangespoeld op zoek naar rust en zo veel meer…!

Praktisch over het pakket deze week: er zitten niet zo veel kilo’s in, maar spruitjes en volle grond witloof zijn intensieve en dus kostelijke teelten. De heerlijkste delicatessen van de winter: geniet er van!


Ik haast me, ik rep me,

ik zorg en ik voed

ik was en ik plooi

dikwijls... omdat het moet?!?


Ik loop en doe yoga

ik fiets en geniet

van wind en van regen

van zon en een lied


Ik rush en ik ren

ik snak en ik snauw

ik slaap en word wakker

soms warm en soms kou


Ik werk in een bos

vlakbij een kasteel

ik werk op een veldje

en dat maakt het heel...


Dat veldje dat brengt me

zo'n eerlijk gevoel

't gevoel dat ik meewerk

aan 't hogere doel


Dat doel is de Aarde

en de mensen daarop

dat veld brengt me vrede

rust en liefde er bovenop


Dat veld in Waardamme

bij Jarno en Christel

dat plekje, mag je weten,

daar vaar ik zo wel


Omringd door de groenten

door kruid en door bes

dat is waar ik graag werk

daar leer ik m'n les


Een les over waarde

over wie ik écht ben

ik leer daar mijn plaatsje

op dat plekje dat ik ken


Het is daar zo heerlijk

het is daar zo mooi

zo mee met seizoenen

vallen mijn gedachten in de plooi


Of meer zelfs; mijn hoofd

soms zo druk en vol

vindt daar z'n ontlading

vult zich daar met lol


Het werk vult me danig

met kracht en met moed

dat veld in Waardamme

het doet me zo goed!


Ik haal mijn voldoening

uit wieden en plukken

uit oogsten en wassen

uit karren versassen


Ik wil hen bedanken

dat koppeltje fijn

omdat zij toch zo'n

mooie voorbeelden zijn


Van tuinders die inzien

dat eerlijkheid loont

van mensen die werken

zonder dat iemand hen ooit  kroont


Met visie en daadkracht

en veel hard labeur

zorgen zij bij veel mensen

voor een beter humeur



Want eerlijker eten

dat weet iedereen

brengt vreugd' en gezondheidd

dat voel je meteen!


Ik geef hen een pluimpje

heel lief en oprecht

en vraag hen met aandrang

blijf zo voortdoen

'k meen het echt!!




pakketbrief 3november


Dag iedereen

De zomergroenten komen op hun einde. De serres zijn al deels opgeruimd: de tomaten zijn volledig gedaan. Paprika zal wel nog even blijven staan, de laatste exemplaren rijpen af. Bij Philip Vermeulen is de opruim ook begonnen. Hij heeft een glazen verwarmde serre van 0.5 hectare, vol met tomaten, aubergine, komkommer en paprika. Doordat hij nog wat kan bijverwarmen, heeft hij nu nog de bijna laatste tomaatjes (volgende week krijgen jullie er nog eens). Bij ons kunnen de tomatenplanten de koude van ’s nachts niet aan en begint alles te schimmelen en slecht te worden. Een tomaat kan daar gewoon niet tegen, ook al hangen er nog mooie vruchten aan, die nog perfect zouden kunnen afrijpen. Ook de toenemende luchtvochtigheid bevordert schimmels, en de tomaten drogen ’ s morgens niet meer op. Dat is nu eenmaal ons seizoen… en Philip helpen we omdat deze laatste tomaten perfect eetbaar zijn, maar wel wat aan de kleine kant zijn. Hij kan ze bij gevolg niet kwijt aan grotere afzetkanalen zoals de groothandel waar hij anders ook aan levert. Jullie offeren zich waarschijnlijk graag op .  Geniet er van! tzijn de voorlaatste van het jaar!!

Ik vond bij collega boeren dit mooie gedicht op hun site, passend bij onze activiteiten op het veld. tot volgende week! Christel

Heer: het is tijd. De zomer was zeer groots.

Leg op de zonnewijzers thans uw schaduw,

en stel de velden aan de winden bloot.

Beveel de laatste vruchten rijp te zijn;

verleen hun nog twee zuidelijker dagen,

stuw hen naar de voleinding, Heer, en jaag

de laatste zoetheid in de zware wijn.

Wie nu geen huis heeft, bouwt het ook niet meer.

Wie nu alleen is, zal het nog lang blijven,

zal waken, lezen, lange brieven schrijven,

in lanen rusteloos dwalen, telkens weer,

als op de wind de blaren zullen drijven.

Rainer Maria Rilke

vertaald door Anton Korteweg

pakketbrief 27 oktober


Dag iedereen

Amai, de eerste keer spruiten in de pakketten, mmm! Er zijn hier en daar al wat gele blaadjes te bespeuren, door het warme weer groeien ze iets sneller en daarom krijgen ze ook sneller gele blaadjes. Gewoon netjes kuisen en niemand merkt er iets van. Misschien staat een eerste keer hutsepot bij jullie op het menu deze week?

We ruimen deze week de laatste tekenen van de zomer op in de serre: de tomaten zijn bijna allemaal opgeruimd (behalve de kerstomaatjes). De paprika’s blijven nog even staan want de laatste krijgen nog even de tijd om af te rijpen. Op het veld zijn de rode bieten sinds deze week ingekuild. We maakten een put van zo’n 20cm diep, en bewaren alle rode bieten hierin (met wat stro en aarde erboven op om ze beschermen tegen de vorst. Het laatste restje boontjes wordt morgen geplukt. En zomerse kropsla: het is bijna de laatste keer ( er staat er nog een klein beetje op het veld)! Daarna is het wachten tot eind april. Binnen enkele weken blijven enkel nog de kolen en de prei overeind.

De veldsla uit jullie groentepakket best niet in het papieren zakje laten zitten: het papier zuigt alle vocht uit de veldsla op.

In de fruitpakketten nog eens Spaanse mango’s. Dit seizoen duurt nooit heel lang, dus geniet er nog eens van.

Ik vond bij collega boeren dit mooie gedicht op hun site, passend bij onze activiteiten op het veld. tot volgende week! Christel

Heer: het is tijd. De zomer was zeer groots.

Leg op de zonnewijzers thans uw schaduw,

en stel de velden aan de winden bloot.

Beveel de laatste vruchten rijp te zijn;

verleen hun nog twee zuidelijker dagen,

stuw hen naar de voleinding, Heer, en jaag

de laatste zoetheid in de zware wijn.

Wie nu geen huis heeft, bouwt het ook niet meer.

Wie nu alleen is, zal het nog lang blijven,

zal waken, lezen, lange brieven schrijven,

in lanen rusteloos dwalen, telkens weer,

als op de wind de blaren zullen drijven.

Rainer Maria Rilke

vertaald door Anton Korteweg




pakketbrief 13 oktober


Dag allemaal!

Mijn naam is Lukas en ik ben stagiair op ’t Ambrozijn sinds april. Ik ben net begonnen aan mijn tweede jaar van de Landwijzer cursus, een cursus voor biologische en biodynamische landbouw die zich over twee en een half jaar verspreidt. Boer Jarno heeft ook vier jaar geleden zijn installatie attest op Landwijzer gehaald. Naast deze cursus heb ik ook 2 jaar de Warmonderhof opleiding gevolgd, een MBO (Middelbare Beroeps Onderwijs) voor agrarische biodynamische landbouw in Nederland.

Iets dat mij sterk opgevallen is, is dat ik in beide opleidingen altijd, samen met een cursist of twee, de enige boerenzoon ben in de klas. Mijn vader was zelf een van de eerste cursisten van Landwijzer. Ik ben dus opgegroeid op ons boerderij in zuid Frankrijk en ik zie wel mijn toekomst ook in dat bedrijf liggen.

Maar het is dus blijkbaar van deze tijd dat het boerenvak niet meer aantrekkelijk is, deels door het vele werk en het kleine loon. De schulden die de boeren zich opleggen om grote investeringen te doen om competitief te kunnen blijven zijn immers zo groot dat het onmogelijk wordt om hun bedrijf te kunnen overdragen. Boerenzonen verlaten het bedrijf van hun ouders voor hogere opleidingen en beter betaald werk, terwijl dat de boerderij vroeger van vader tot zoon werd overgedragen.

Maar het feit dat er zo weinig boerenzonen in mijn klas zitten is ook wel een teken van hoop, dat er steeds meer mensen geïnteresseerd zijn in het vak, mensen die uit een totale andere richting komen en die de bewuste keuze maken om hun leven te veranderen om hun bijdrage te brengen aan een verbetering van het milieu en de maatschappij.

Ik rond eind deze maand mijn stage af op ‘t Ambrozijn. Ik heb ondertussen veel geleerd, en vooral gemerkt hoe moeilijk het kan zijn om je eigen boerderij uit de grond te stampen, en ik weet dat ik heel veel geluk heb dat ik in een zekere toekomst mijn ouders hun bedrijf  kan overnemen. groeten Lukas!



Liefste pakketters 1 september

De kerstomaatjes blijven ons maar overspoelen, ze zijn met zo velen! De grote tomaten daarentegen rijpen maar mondjesmaat. Niet zo veel zon, dat moet ik jullie niet zeggen. Hopelijk krijgen we nog een mooie nazomer.  De boontjes doet het wel goed, de ganse familie werd terug opgetrommeld (vooral de oma en opa, en vader - ) om bonen te plukken.


In de fruitpakketten de eerste appels van Koen Van Eykeren van Watervliet. De oogst van appels en peren valt dik tegen dit jaar, heel erg voor de fruittelers! De Belgische appels zijn dit jaar dan ook duurder, en we zullen er minder lang kunnen van genieten. In de media kwam enkele maanden geleden deze voorspelling al: door de late nachtvorst gingen vele bloesems kapot.

Kan de kweker dan geen vuurpotten zetten? Wel, per hectare heb je 250 potten nodig om 1 a 2 graden vorst te kunnen compenseren. Maar het heeft -5 gevroren! En zet en koop eens zo veel vuurpotten… Water sproeien kan ook helpen: door het laagje water op de bloesems worden ze beschermd. Maar per hectare heb je hiervoor 30 000 liter per uur nodig. Niet echt te doen dus als je zoals Koen vele verschillende hectaren hebt.

Tot volgende week! Christel

pakketbrief 4 augustus


Liefste pakketters.

Eerst en vooral mijn excuses dat er geen pakketbrief was vorige week: we waren werkelijk onderbemand! Dus er was geen tijd over voor een briefje. Een zieke hier, een vakantieganger daar, en zo deden we het meeste werk alleen. Gelukkig kregen we wel wat hulp van de familie die jullie boontjes kwam plukken!Deze week worden we oversploed met tomaten, zo veel!Gelukkig zijn ze zo lekker dat ik jullie niet snel zal horen klagen over teveel tomaat in het pakket! Ook de komkommers blijven maar komen elke week, ze doen het véél beter dan andere jaren. Hoera!

Wisten jullie dat bio in 2016 gegroeid is? Enkele cijfertjes van bioforum.

Het aantal Vlaamse gecertificeerde biologische landbouwbedrijven nam in 2016 toe van 370 naar 430. Er waren 75 nieuwe aanmeldingen, maar 15 bedrijven zetten hun activiteit als producent stop.

Niet alleen het aantal biolandbouwers zit in de lift, ook het landbouwareaal (oppervlakte) nam toe met zo'n 30%, van 5.343 hectare naar 6.960 hectare. Die groei is in grote mate te danken aan een groep omschakelende melkveehouders. Vanaf eind 2017 wordt dan ook een verdubbeling van de biomelkproductie verwacht. In het totaal haalt bio echter nog maar 0,9% van het Vlaamse areaal.

De 32 grootste biobedrijven hebben de helft van het biologisch areaal in handen, terwijl de helft van de bedrijven (dus 215) amper 6% van het bio-areaal bewerken. Dat weerspiegelt het contrast tussen de (pluim)veehouderij, die sterk grondgebonden werkt (i.e. veel grond nodig heeft) en de meer kleinschalige groenten- en fruitteelten.

Er zijn 906 bedrijven of personen die in de biowereld professioneel actief zijn naast de 430 biologische landbouw- en veeteeltbedrijven - voornamelijk bioverwerkers en -importeurs. Dat zijn er 10% meer dan in 2015.

Ook door ons zal het Bioareaal in 2017 een beetje groeien, we hebben nl. 0.6 hectare bijgenomen en zijn deze aan het omschakelen naar bio. Deze week is de oogst hiervan binnengehaald: een mengeling van erwten en gerst, ideaal om onze twee varkens en 27 kippen mee te eten te geven!

Tot volgende week!

Christel



pakketbrief 23 juni


Dag iedereen


De droogte en de hitte maakt het er ons niet gemakkelijker op dezer dagen…

Voorlopig houden de groenten nog even stand, maar volgende week moet het écht wel regenen. De hitte vraagt ook veel van de planten. Ze staan daar in de blakke zon, en toch houden ze zich voorlopig nog flink. Water hebben we niet veel, dus we kunnen ook amper iets water geven. We hebben enkel water voor de serres (waarin de tomaten, paprika, komkommer en courgette staan). De rest moet zijn plan trekken, want een diepe boorput voor meer water hebben we nog niet. Doen jullie ook even een regendans? We hebben het echt wel nodig!


Woensdag en donderdag zijn we om 5u30 begonnen om de grote hitte te ontsnappen. Daarna een siesta en wat binnen gewerkt aan de administratie en in de schuur om daarna ’s avonds nog wat buitenwerk te verrichten.


De mensen met een klein fruitpakket krijgen deze week iets extra om de perzikken van vorige week te compenseren. Met perzikken in bio is het vaak miserie: ze zijn erg schimmelgevoelig. Ze moeten eigenlijk op het perfecte moment geplukt worden, anders rijpen ze niet verder af. Of is er iets tijdens de groei mis gegaan( bv te nat weer) of het transport (te lang onderweg), is het prijs.

Als je aan schimmels denkt, denk dan maar aan allerlei fungiciden (=schimmelwerende middelen). De Amerikaanse Environmental Working Group publiceert jaarlijks een winkelgids met de zogenaamde 'Dirty Dozen'. Uit metingen blijkt namelijk een top twaalf van groenten en fruit die het hoogste gehalte residuen bevatten of de meest gevaarlijke residuen.

In de top tien staan: aardbeien, appels, nectarines, perziken, selder, druiven, kersen, spinazie, tomaten, paprika's, kerstomaten, komkommers, chilipepers en boerenkool.

Hoe groter het verschil tussen bio producten en gangbare producten, hoe verdachter ik het gangbare product vind. Zo heb je bv. wel al gemerkt dat bio citrus sneller slecht wordt dan gangbare citrus, of dat perzikken en ander zacht fruit ook sneller slecht wordt. In plaats van de denken ‘oei deze perzik bewaart niet goed’, verdenk liever goed bewaarbare maar behandelde bespoten perzikken.


Tuinbonen zijn een specialleke in de pakketten deze week! Je eet hiervan NIET de peul op, maar de boontjes binnenin! Deze kook je een 10-tal minuutjes in gezouten water. Daarna kan je het velletje rond het boontje nogmaals ervan doen. Dat hoeft eigenlijk niet, maar je moet zelf maar eens proeven als het je stoort of niet. Lekker zijn deze boontjes gewoon lauw met een vinaigrette van olijfolie en balsamico. Het is eventjes werk, maar de boontjes hebben echt een fijne smaak! Ook lekker met een tomatensausje !


Tot volgende week!

Christel









pakketbrief 9 juni


Dag iedereen

Boem!B(l)oemkolen! Plots zijn ze daar, en ditmaal in grote getallen, allemaal tezamen. We plannen alles zorgvuldig, maar het weer kunnen we natuurlijk niet plannen. Dus twee verschillende plantingen (met 2 weken tussen) zijn praktisch tegelijk oogstklaar, dus de M,L en XL krijgen dubbele portie bloemkool! Een pakket biedt het voordeel voor ons als boer, dat we jullie met lichte dwang  kunnen aansporen om deze week niet 1x maar 2x bloemkool te eten. Zo hoeven wij geen bloemkolen weg te gooien, of gaan leuren met onze groentjes. Zo is het toch ook in de moestuin: je eet wat er is, niet waar je goesting in hebt. Gelukkig zijn onze eerste bloemkolen echt wel super van smaak: heeel zoet!

Krulandijvie is niet in ieders keuken gekend: je kan deze perfect ook stoven zoals de bladandijvie, maar deze is eigenlijk lekkerder rauw. Onderaan twee receptjes voor rauwe andijvie.

Heb je trouwens gezien hoeveel er van eigen kweek is deze week? We zijn supertrots!


Zoals een typische boerin betaamt zal ik het nog eens over het weer hebben. We willen graag water, alstublief! En zo’n harde rukwinden zoals van dinsdag, mijn lieve echtgenoot boer wordt daar onrustig van! Even onrustig als de wind… En inderdaad, een stuk serre is kapotgewaaid, en de staakboontjes hebben serieus afgezien van de wind. En wat venkelplantjes zijn gewoon afgekraakt door de wind! Je zou ze moeten zien: allemaal soldaatjes naast elkaar, met hun groene helmbos (zoals de helmboswuivende Achilles van in de oud-Griekse Ilias), en sommigen zijn gewoonweg geveld en liggen plat en morsdood!

Tot volgende week

Christel


pakketbrief  2 juni

Dag iedereen

Opeens groeit en groeit alles dat het geen naam heeft. De tomaten, je zou dat moeten zien! Als je eens een dagje niet in de serre komt, verschiet je je een bult de dag nadien. Ik krijg soms wel een de vraag op de markt of van pakketabonnees: zijn die tomaten nu al van jullie? Bijlange nog niet. Vanaf juli hebben we tomaten van eigen kweek, nu zijn ze volop aan het groeien, en vanaf juli tot half oktober kunnen we volop oogsten. We hopen van harte dat we ook in de zomer op jullie kunnen rekenen om onze groenten te kopen, zodat onze harde werk van de afgelopen en komende weken niet voor niets zal zijn. We dieven en geven water, binden touwtjes aan en draaien de stengels rond hun steun. De tomaatjes van nu zijn van Philip Vermeulen, uit een verwarmde serre. Verwarmd? Ja, maar wel met afvalhout, dus het is toch nog ietsje meer verantwoord dan van bij andere Belgische kwekers die het jaar rond tomaten hebben. Bij Philip loopt het seizoen van eind april tot half november.


Koriander past perfect in een bereiding bij bloemkool of koolrabi. Zie receptje voor meer info.

We hebben ondertussen het geluk dat we een nieuwe vaste kracht hebben kunnen vinden, na onze ‘pech’ met de vorige. Patrick is de naam, hij is stoer en sterk ;)en brengt op vrijdag jullie groentjes tot aan jullie depot. Ook op het veld geeft hij zich helemaal, we zijn content met onze goede hulp. Ik laat hem ook nog eens een briefje schrijven binnenkort om zich voor te stellen.

Op 18 juni kunnen de mensen van de Voedselteams VZW bij ons op bezoek komen. We houden het graag gezellig en niet al te groot, zodat we iedereen persoonlijk kunnen leren kennen. Onze ‘grote’ opendeur voor het grote publiek is op 17 september, maar op de 18e zijn de voedselteamers MEEEEER dan welkom!! Inschrijven noodzakelijk via ilse@voedselteams.be

Groetjes en tot volgende week!



pakketbrief 19 mei

Dag iedereen

Heel veel van eigen kweek, hoera! en de rest allemaal van de streek.

Sommige pakketten krijgen deze week mini koolrabietjes. Deze zullen niet groter worden omdat ze een aanvaring hebben gehad met de koolvlieg. De koolvlieg blijkt het telkens te halen van alle leden van de koolfamilie: hij legt eitjes aan de voet van de kool en de kleine larfjes knabbelen aan de wortels. Normaal gezien dekken we alle kolen af met een doek, maar deze stonden in de serre en normaliter is de koolvlieg zo vroeg nog niet actief—normaal dus…. Deze koolrabies zijn natuurlijk nog eetbaar, en we willen niet medeplichtig zijn aan voedselverspilling… Schil de koolrabi en rasp fijn voor een fris lenteslaatje. Of snij het in blokjes en blancheer/stoom samen met worteltjes of bloemkool. Lekker!

Onze eerste jonge wortels uit de koepelserre, gezaaid op 25 december. Het zijn onze pareltjes waar we zooo trots op zijn! Geniet er van, ze zijn jong, mals en sappig!


De ooievaar is trouwens gepasseerd op ’t Ambrozijn- hij had twee roze babyvarkentjes mee. We hebben ze Roberto en Antonio gedoopt. Je mag ze ook aanspreken met Antoine en Robert, maar in ’t Italiaans klinkt het net iets chiquer!

De aardbeitjes zitten deze week eindelijk in jullie pakket, hoera! Jullie zien dat het aantal kilo’s in het fruitpakket plots veel geminderd is: aardbeitjes uit volle grond en bio zijn superveel werk en kunnen we dus niet zo goedkoop aan jullie verkopen als de hydrocultuurfraisen uit de supermarkt. De meerprijs voor onze aardbeien heeft veel oorzaken:

-opbrengst is veel minder per plant (geen kunstmest, andere (lekkerdere!!!!) rassenkeuze)

-uitlopers moeten met de hand verwijderd worden, ook onkruid (ipv te spuiten)

-de aardbei is een tweejarige plant: pas in het tweede jaar kan je vruchten oogsten, we verzorgen deze plantjes dus al sinds vorig jaar en daar kruipen heel wat arbeidsuren in

-plukwerk is minder efficiënt dan bij hydrocultuur ( bij hydrocultuur hangt alles in de lucht in een soort van ‘bloempotten’, zodat je makkelijk met een automatisch karretje op rails kan plukken. Bij ons moeten onze knieën en voeten dat werk doen).

-aardbeien zijn heel erg schimmelgevoelig (dus niet spuiten= meer risico op slechte aardbeien, spuiten is bovendien CURATIEF) Daarom moeten we veel PREVENTIEVE maatregelen nemen. De bodem krijgt het volledige jaar voordat de aardbeien er komen een luxe behandeling: ze mag rusten en we kweken er geen groenten op. De bodem wordt gevoed met een groenbemester.

Groetjes en tot volgende week!

Christel


pakketbrief 28 april

Dag pakketters!

Vorige week heeft het twee nachten gevroren. Onze tomaten die nog in opkweek zijn (sommige zijn al geplant, andere zijn nog in een potje aan het groeien), hebben de eerste nacht een flinke deuk gekregen. We hadden niet gedacht dat het zo zou vriezen, en zeker niet in de serre, en dus hebben ze wat schade. 1 graadje maakt al het verschil, en ’s morgens bij het opkomen van de zon is het het koudste moment van de nacht. Bij vriesweer springen de cellen die vol water zitten kapot. De serre in kwestie staat westelijk, dus de zon kan er pas laat aan om de boel op te warmen. Ook enkele courgetteplantjes hebben het begeven; We hopen dat de meeste tomaatjes zich nog zullen herpakken, want we hebben al veel werk gestopt in het opkweken van de plantjes. De tweede nacht hebben we extra voorzorgsmaatregelen genomen: doeken over de tomaten en een warmeluchtblazer ’s morgens vroeg hebben meer schade voorkomen.

Ook de aardappelen die buiten aan het uitkomen zijn, hebben we extra moeten dekken met plastiek en doeken…

Maar waarom vriest het dan niet onder een doekje? Als het hard vriest uiteraard wel, en soms moet je twee doeken op elkaar leggen. Toch maakt deze techniek tijdens koude voorjaarsnachten vaak veel verschil.

Overdag staat de zon al vrij hoog aan de hemel en zorgt die voor veel warmte. Als het nacht wordt, en er is geen bewolking, dan stijgt alle warme lucht omhoog en koelt het dus serieus af. Er zit nog een beetje warmte in de grond, en als je die daar houdt met een doek, heb je kans dat je plantjes het halen!


Hopelijk vriest het deze week niet te veel, want het is toch allemaal veel werk en risico… Deze week een kalmere week voor ons, want het regent! Ze zeggen voor een boer: ‘Geen regen, geen rust.’

Een fijne maar pikante slamengeling in jullie pakket deze week. Maak er een milde vinaigrette bij (of gewoon wat mayonaise)zodat je de scherpheid niet nog erger maakt (geen extra mosterd toevoegen bv.). De sla is veel pikanter dan dat je deze in niet-bio versie zou kopen. Ze heeft rustig kunnen groeien, en we hebben ze niet te veel water gegeven zodat ze vol smaak zit i.p.v. vol water. Wel niet te lang bewaren , en best even nat maken voor je ze in je koelkast stopt.

Raapsteeltjes (voor L en Xl): lekker in de puree. Snij fijn en voeg pas op het laatste moment toe aan de puree, zodat het nog wat knapperig is.


Tot volgende week!

Jarno


www.tambrozijn.be  - info@tambrozijn.be – volg ons op facebook

Stokhovestraat 32 8020 Waardamme Markten: Brugge (zat) Gent (zo) Maldegem (ma)































Pakketinhoud

Klik hier om de pakketinhoud van deze week te lezen